untitled-design-40

Vijf warm aanbevolen vakantieboeken

28/04/2017

Een goedkope en makkelijke manier van reizen is lezen. En de toerist is een dankbaar onderwerp om over te schrijven. Daarom: vijf boeken over reizen.

En er zijn redenen genoeg om niet te reizen: omdat je er niet fysiek toe in staat bent, omdat je niet van groepsreizen houdt, omdat je te weinig geld heb of teveel fatsoen om de sekstoerist uit te hangen… Of je hebt een hekel aan reizen, maar wil toch wat van de wereld hebben gezien voor je het tijdelijke weer voor het eeuwige verwisselt. De schrijvers van de volgende vijf boeken hebben met de pen in de aanslag alvast elk een unieke reiservaring weten neer te pennen.

Platform – Michel Houellebecq

‘I move so I am’ lijkt het devies van onze tijd te zijn. Als het maar beweegt zijn we blij. De levensvisie van Michel Houellebecq gaat daar recht tegen in: ‘in het leven kan alles gebeuren, in het bijzonder niets’ lijkt wel zijn motto te zijn. Platform, zijn derde roman, gaat over groepsreizen, sekstoerisme en groepseks. Het boek is een onderzoek naar het waarom van het sekstoerisme. Maar meer in het algemeen stelt het de vraag naar het nut van reizen. Want uiteindelijk willen wij, amateur-ontdekkingsreizigers, niets anders dan een bevestiging van wat we in reisgidsen hebben gelezen. Kunnen we dan niet beter thuisblijven en reisgidsen lezen? Maar terug naar de hete brij: het sekstoerisme. Het beeld dat wij hebben van de gemiddelde sekstoerist is niet echt positief te noemen maar door de ogen van Michel Houellebecq begin je toch begrip te krijgen voor al die vereenzaamde mannen die in Thailand ‘alles kunnen krijgen wat ze verlangen want de Thaï zijn de beste lovers van de wereld’.

Het hoofdpersonage van het boek heeft dan ook een geniaal idee: in het Westen zijn er allemaal welgestelde mannen die geen vrouw meer vinden, en in de derde wereld zijn er allemaal vrouwen die geen geld hebben. Als je die aan mekaar zou kunnen koppelen, heb je het gat in de reismarkt gevonden. Ander reisadvies van reisbureau Houellebecq: ‘Chinezen gedragen zich over het algemeen als varkens’, ‘wij zijn allemaal gelijk, we zoeken allemaal de zon’, ‘meer en meer begint de wereld op een luchthaven te gelijken’ en ‘van reizen wordt je racistisch’. Michel Houellebecq is verslavend banaal en onweerstaanbaar droog. ‘Het is in de omgang met anderen dat we bewust van onszelf worden, dat is in het kort wat de omgang met anderen zo onverdraagbaar maakt.’

Superleuk, maar voortaan zonder mij – David Foster Wallaceimages-2

Hoe zou het zijn om een tijdje op een cruiseschip te zitten? Ook de overleden schrijver David Foster Wallace vroeg het zich af en ging mee aan boord terwijl hij een dagboek bijhield. Wallace is vooral bekend als de schrijver van de voetnoten. Meestal kom je die enkel tegen in saaie essays of studieboeken, maar Wallace gebruikt ze als een literaire techniek. Ook in ‘Superleuk’ wordt er gretig gebruik van gemaakt. Het resultaat is zeer grappig, want een cruiseschip is de consumptiemaatschappij in het klein.

Flauberts Papegaai – Julian Barnescontent

Een reis in de voetsporen van je idool is altijd een dubbeltje op zijn kant, net als het ontmoeten van je idool een riskante onderneming is. Julian Barnes is een man, maar desondanks toch verliefd op de Franse schrijver Gustave Flaubert. In ‘Flauberts Papegaai’ laat hij zijn alter ego, de arts Geoffrey Braithwaite, naar de geboortestad van Flaubert reizen. Hij ontdenkt Rouaan, om daar verschillende plaatsen te bezoeken die belangrijk waren voor het werk van Gustave Flaubert. Het boek is een verslag van die reis en de bijbehorende overpeinzingen over verheerlijking en sterfelijkheid in de vorm van een innerlijke monoloog. De conclusie: reizen is als lezen; je bent voortdurend bezig met je een voorstelling te maken van wat gaat komen gaat dat je altijd wel teleurgesteld moet achterblijven. Of het nu om het einde van het boek gaat, de schrijver achter het verhaal of de hotelkamer die er zo goed uitzag op de foto in de reisbrochure.

Willem Frederik Hermans – Nooit Meer Slapen

Een trektocht is in theorie een leuk idee, maar valt in de praktijk bijna altijd tegen. De grond is (te) hard, de vliegen vervelend en het gezelschap niet meer te harden. ‘Nooit meer slapen’ is het verhaal van een expeditie naar het Hoge Noorden die als maar meer bergafwaarts gaat. Vanaf het begin loopt de zoektocht van de jonge Alfred naar meteorietinslagen helemaal in de soep. Dit boek moet je lezen omwille van de Schadenfreude die je van elke pagina in je warme zetel komt toegewaaid.

Spoetnikliefde – Haruki Murakami

Soms is een vriendin in nood in het buitenland en moet je, als echte vriend, haar achterna reizen. Dit is tegelijk de korte inhoud van het boek en een metafoor voor de liefde. Pas na honderd bladzijden begint het reisgedeelte (met bestemming Griekenland) van het boek maar in ‘Spoetnikliefde’ is de reis opgevat als metafoor voor de liefde – en die is aanwezig vanaf het begin.

Dieter Stockman

Plaats een reactie