Dour mon amour: een overzicht van de 30ste editie

16/07/2018

Pic by Julie Van Den Bergh.

De 30ste editie van Dour Festival zit erop. En wat een feestje was dat. Temidden een windmolenpark, wat het hele festival een industrieel gevoel heeft, staan zeven podia opgesteld. De één al legendarischer dan de ander. Op Dour spelen de podia een hoofdrol, het zijn personages met een eigen karakter. Met de één kan je het beter vinden dan met de ander. Onder de vlag van Radio United werkte Quindo samen met 5 andere radiozenders, we maakten 5 dagen live-radio, video en fotoreeksen. 

In Le Labo kom je voor de nieuwe ontdekkingen. Experimenteren met beats, drums en gitaren: this is your stage. Choolers Division, twee kerels met het Syndroom van Down, wisten hier te verbluffen met hun rap en zetten, ondanks de vroege namiddag, menig dansbeen in beweging. Ook Blu Samu wist te overtuigen. Lees verder na de filmpjes.

Mag het iets harder zijn? Of dat nu de metal van Dead Cross, de technobeats van DJ AZF of de acid van JacidOrex zijn, La Caverne zorgt altijd voor dat tikkeltje meer. De line-up is dit jaar fantastisch, maar de metalfans blijven, ondanks Ministry, misschien wat op hun honger zitten. In La Caverne maken zijn plaats voor de hardere electro. Wanneer de Redbull Electropedia Balzaal net te braaf blijft naar jouw smaak, is dit the place to be.

 

Hoewel de Balzaal zeker niet hoeft onder te doen, wie het podium ooit in actie zag is het garantie niet vergeten: flitsende koppen en machtige visuals creeëren een ruimtegevoel al had de zaal de afmetingen van een voetbalveld. Mensen zijn hier om te dansen, no matter what or who. Diplo sloot er de eerste avond af met zijn toegankelijke drum ’n bass, maar evengoed Noisia komt er tot zijn recht. Baz & Simplistix speelden er overdag en dat zag er zo uit.

 

Dan is er nog The Last Arena, sommigen verwijzen ernaar als de Main Stage, maar, to be fair, Dour heeft zeven main stages. Het podium speelt een minder centrale functie dan bij vorige edities. De programmatie is er toegankelijk, van The Chemical Brothers en Soulwax tot L’Or du Commun, Angèle en Alt-J.

De Boombox werd vorig jaar nog geclaimd door Jupiler, maar is dit jaar (bijna) volledig voor de rapliefhebber. Met onder andere Le 77, Rich Brian en Gangue, een project speciaal opgestart voor deze verjaardagseditie trekt de organisatie volk naar de tent. Boombox by Night klinkt echter helemaal anders. Met headliners uit de Dub-scene als Kanka, of de electro van Odezsa en U-Roy’s reggea lijkt de Boombox ’s nachts te veranderen in een tweede mainstage voor de andere podia.

 

Klein is La Petite Maison du Prairie helemaal niet meer. Dit jaar in een volledig nieuwe zwarte tent, zonder palen. Desondanks toch een intieme sfeer, artiesten als Son Lux en BRNS staan er naast grote namen als Beth Ditto. ’s Nachts verandert de plaats in een tempel voor electronische sounddesign, zoals Jon Hopkins die de spanning er vanaf het begin wist in te brengen en te houden en Fatima Yamaha, de beatmaker van de Jeugd van Tegenwoordig. Nils Frahm scheerde hier volgens ons de hoogste toppen.

 

Voor de fans van dub en reggae is er de DubCorner. Echte fans en geluidskenners halen de artiesten misschien wel uit elkaar.

De ‘Dourist’s’ zijn een speciaal soort festivalganger. Iedereen die er ooit eentje was, herkent zichzelf ongetwijfeld in deze analyse.

De organisatie koos voor een nieuwe locatie: better views, same dust. Het overzicht is beduidend beter, en vanop verschillende podia kan je de andere checken. Het legendarische Dourstof, bij regenweer modder, is helaas meeverhuisd. Mondmaskers, sjaals en bandana’s verkopen als zoete broodjes. Alles tegen een stoflong.

Broos Claerhout

Plaats een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.