Tara, studente Kulak, over waarom zij petitie voor meer inspraak tekende

15/05/2020

Op Twitter ging gisteren een petitie en bijhorende hashtag viraal. Met #geefonseenstem tonen studenten dat ze zich onvoldoende betrokken voelen bij de maatregelen en oplossingen van de Nationale Veiligheidsraad. “Bijna dagelijks verschijnen berichten van studenten die zich genegeerd, alleen en onvoldoende ondersteund voelen”, klinkt het in de petitie. Ook Tara, eerstejaarsstudente taal- en letterkunde aan de Kulak, tekende de petitie: “Ik ben zelf ook al heel de quarantaine lang gigantisch gefrustreerd over het feit dat studenten verwacht worden zomaar verder te studeren alsof er niets aan de hand is.”

“De Nationale Veiligheidsraad heeft zich tot op heden nauwelijks uitgesproken over ons”, valt te lezen in de petitie. “Dit terwijl wij in de Vlaamse Gemeenschap met ongeveer 240.000 studenten zijn. Wij voelen ons niet betrokken in de huidige coronacrisis, laat staan dat er rekening wordt gehouden met onze bezorgdheden.” Bij het publiceren van dit artikel ondertekenden al bijna 17.000 van die studenten de petitie waarin wordt gevraagd om ook naar studenten te luisteren en meer aandacht te geven aan hun bezorgdheden. Ze hopen op concrete maatregelen waar het mentaal welzijn van de student centraal zit. Tara, eerstejaarsstudente taal– en letterkunde aan Kulak legt uit waarom zij de petitie tekende.

Hoe hoorde je voor het eerst over de petitie?

Ik zag hem passeren op Twitter, via Lupé . Zij is één van de studenten die heeft geantwoord op het opiniestuk van Stijn Baert en volgens mij ook mee de petitie startte.

Sprak de petitie je meteen aan?

Zeker weten! Ik ben zelf ook al heel de quarantaine lang gigantisch gefrustreerd over het feit dat studenten verwacht worden zomaar verder te studeren alsof er niets aan de hand is. Ik hoop echt oprecht dat de proffen rekening zullen houden met de situatie, want ik denk dat de meeste nog niet beseffen hoe moeilijk dit voor ons is.

Wat zijn voor jou de grootste moeilijkheden, de zaken die het dringendst aangepakt moet worden?

Ik heb gelukkig al het materiaal dat ik nodig heb, maar ik zit hier alleen in mijn geïmproviseerde bureau thuis en ik mis de stimulerende studieomgeving. Ik ging altijd naar de bib om samen te leren omdat ik die sociale druk echt wel nodig heb. Nu valt die volledig weg en heb ik geen enkele motivatie om voor school te werken. Ik focus veel te veel op de onzekere toekomst en kan mij totaal niet concentreren op schoolwerk. De hele situatie beïnvloedt mij heel erg en de onzekerheid en angst nemen meestal de bovenhand.

Ik besef wel echt heel goed dat er mensen zijn die niet eens de luxe hebben in een rustige omgeving te zitten en voldoende technisch materiaal te hebben. Een vriendin van mij moet bijvoorbeeld constant helpen thuis en heeft gewoon amper tijd. Proffen moeten mild zijn op de examens, milder verbeteren en leerstof minderen lijkt mij persoonlijk een mooie optie.

“Er wordt ons zo vaak gezegd dat we ons niet moeten aanstellen,

want iedereen heeft het moeilijk. Dat maakt ons probleem niet minderwaardig.”

Hoe gaat de Kulak momenteel om met de situatie?

Over het algemeen heb ik nog geen echte klachten gehoord, alles zou online staan voor zover ik weet. Het ergste wat ik qua leerstof gehoord heb is een prof die zijn/haar voorbeeldexamen slechts een week online laat staan en dit vind ik nu eigenlijk niet kunnen. Ik merk wel een gebrek aan live vragensessies, want alles in een mail zetten is bijna onmogelijk.

We zijn ook wat verontwaardigd dat ze de extra examenweek die ze kregen niet of amper gebruikt hebben. Ze hebben zich ‘zo veel mogelijk proberen houden aan het originele rooster’ waardoor een hoop mensen uit mijn richting nu een rooster hebben om u tegen te zeggen. Zelfs in gewone tijden zou het een moeilijk rooster geweest zijn, maar om dat nu zo te houden vind ik echt niet kunnen.

De petitie richt zich niet alleen naar scholen maar ook naar politici. Wat zou je graag op politiek vlak zien gebeuren? Wat zijn daar volgens jou de pijnpunten?

Op dit moment lijkt het me best dat ze zich gaan bekommeren om de studiepunten dit jaar, want er gaan er zo een hele hoop verloren door overmacht. Een hele hoop enquetes en onderzoeken hebben reeds aangetoond dat de studenten zich nu echt niet goed in hun vel voelen. Ze zullen meer dan ooit moeten inzetten op het welzijn van de studenten in plaats van erop te besparen en dit niet alleen nu, maar voor de komende jaren, want dit zal bij velen diepe wonden nalaten. Mentaal welzijn zou altijd een prioriteit moeten zijn, maar nu meer dan anders.

Tenslotte Tara, wat geef je je medestudenten graag nog mee?

Misschien een klein stukje motivatie, troost voor andere mensen: Het zijn moeilijke tijden, niet alleen voor zij die elke dag het nieuws halen, maar ook voor ons, studenten, die elke dag verder proberen te ploeteren in de hoop niet te verdrinken. Sommigen onder ons beleven nu hun gloriemoment, anderen zitten dieper dan ooit. Er wordt ons zo vaak gezegd dat we ons niet moeten aanstellen, want iedereen heeft het moeilijk. Dat maakt ons probleem niet minderwaardig. Probeer de hoop niet te verliezen, geloof in jezelf dat je hier hoe dan ook gaat doorkomen. Zolang jij deze periode gewoon probeert boven water te blijven heb je gewonnen. Hou moed, we komen hier samen door.

De petitie focust zich op zeven punten en kan je hier volledig lezen:

  1. De studenten vragen meer erkenning en begrip voor de moeilijke situatie van de studenten.
  2. Ze willen meer aandacht voor het mentaal welbevinden en eisen concrete maatregelen, op lang termijn en niet enkel van hogeronderwijsinstellingen, zoals nu het geval is, maar ook van de overheid.
  3. Ze vragen speciale aandacht voor studenten die zich al in een kwetsbare positie bevonden en bijvoorbeeld geen laptop of internet hebben thuis.
  4. Ze willen maatregelen voor de studenten die nu niet meer als jobstudent kunnen werken en daardoor in financiële problemen kunnen komen.
  5. Ze willen niet enkel beloftes over mildheid op de examens maar concrete inzichten in wat dat in de praktijk zal inhouden.
  6. Daarnaast zitten ze ook in met de gevolgen voor hun leerkrediet door bindende studievoorwaarden en het verlies van studiepunten.
  7. Tenslotte merken ze op dat het niet oké is dat lesmateriaal laat ter beschikking wordt gesteld en opdrachten op het laatste moment nog worden aangekondigd. Ze vragen meer respect naar deadlines toe.

Lees ook:

Emilie De Clerck

Plaats een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.