Theaterstuk ‘Banzaï’ in 5 vragen en antwoorden

15/11/2019

Hoe zit het met de jeugdzorg in Vlaanderen? Ondersteunen we onze kwetsbare jongeren genoeg of zijn het vogels voor de kat? In de voorstelling Banzaï gaat Theater Antigone samen met het RITCS en Detheatermaker op zoek naar antwoorden. Wij gingen langs voor een babbel met de hoofdrolspelers Gilles Van Hecke en Emma De Poot.

Vanwaar komt de inspiratie voor het stuk?

Gilles: “Jos Verbist, de artistiek directeur van Theater Antigone, kwam met het idee om iets te maken rond bijzondere jeugdzorg. Hiervoor sprak hij met Gökhan Girginol, de regisseur van Banzaï.”

Emma: “Gökhan heeft al wat ervaring met jeugdzorg doordat hij al meerdere workshops gedaan heeft hierrond. Daarnaast hadden wij, ik samen met Leonie en Gilles, voor onze masterproef aan het RITCS gewerkt rond dit thema. De Iraakse theatermaker Hussein Mahdi al-Khalidi kwam erbij en toen was de voorstelling Banzaï geboren. Het thema is sowieso interessant, want het blijft onderbelicht in onze maatschappij.”

Besteedt onze maatschappij te weinig aandacht aan die jongeren?

Gilles: “We hebben heel kwalitatieve jeugdzorg, met goede mensen en goede organisaties. Die leveren allemaal respectabel werk. Toch merk je een gebrek aan middelen, want er zijn bijvoorbeeld te weinig mensen of begeleiders. Er zijn ook te weinig pleeggezinnen op dit moment, waardoor jongeren die geholpen willen worden, niet bijgestaan kunnen worden.”

Emma: “Er moet meer geïnvesteerd worden in die zorg, want op dit moment zijn er soms begeleiders die voor veertig individuen tegelijk moeten zorgen. Dat gaat niet, want elke persoon heeft zijn of haar eigen verhaal. Begeleiding kan hierdoor niet op maat gebeuren. Er komt af en toe wel eens iets rond bijzondere jeugdzorg in het nieuws, al blijft dat eerder beperkt. Kijk bijvoorbeeld naar Jordi, die 18-jarige jongen die gestorven is in een tent in Gent nadat hij uit de instelling weg moest. Hij stierf door de kou. Alleen dan merk je iets in de media… het zijn alleen de negatieve verhalen die ertoe doen, terwijl er ook zeker positieve verhalen bestaan.”

Gilles:Jongeren in het algemeen hebben het ook moeilijk. Enerzijds heeft de maatschappij hoge verwachtingen, waardoor de druk op jongeren immens is. Anderzijds worden ze niet serieus genomen als ze iets ondernemen, kijk naar de klimaatmarsen. Het is geen gemakkelijke tijd om jongere te zijn: we moeten allemaal heel snel volwassen zijn, maar we worden dan niet serieus genomen. De paradox…”

(lees verder onder de video)

Hoe zijn jullie rollen precies tot stand gekomen?

Emma: “We hebben met verschillende jongeren, die in de bijzondere jeugdzorg zitten, gesproken. Op die verhalen hebben we ons gebaseerd, weliswaar zonder clichés te herhalen. Wij willen ervoor zorgen dat het publiek indirect onze rol doorheeft, zonder daar te nadrukkelijk bij stil te staan. Het viel op dat de meeste personen die we geïnterviewd hebben niet in te delen waren in hokjes, denk maar aan druggebruik, seksueel misbruik, slechte gezinssituatie enzovoort. Ze hadden vaak een cocktail van die verhalen meegemaakt.”

Gilles: “Ik was nog nooit eerder in contact gekomen met bijzondere jeugdzorg. Het onderwerp was heel nieuw, maar bleek ook tegelijk zeer interessant. Achteraf gezien hebben die jongeren dezelfde problemen zoals wij, al kunnen die soms opflakkeren in extremen. Daarnaast willen we met Banzaï eigenlijk aanklagen dat sommige mensen in de bijzondere jeugdzorg nog niet klaar zijn voor de wereld na hun achtttiende verjaardag. Doordat die omkadering wegvalt, kunnen ze alle richtingen uit. Wat wel opviel tijdens de gesprekken is hoe concreet sommige jongeren hun toekomst zien, wat dan kan helpen als kapstok in het ‘echte leven’. Het is dan ook positief dat jongeren nu nog tot 23 jaar stap voor stap begeleid kunnen worden.”

Emma: “‘Banzaï’ betekent “ik wens u tienduizend levens toe”. Jongeren die na hun achttiende opeens uitgezwaaid worden, zoals gebeurt na een zogenaamde bootcamp in het stuk, is nogal hard. Gelukkig gebeurt dat niet altijd zo in het ‘echte leven’.”

Wat is het uiteindelijke doel van het stuk?

Emma: “Ik zou graag willen dat de jongeren in de zaal een kijkje krijgen in de wereld van de personages en dus in de wereld van die jongeren in de bijzondere jeugdzorg. Dat ze daarbij niet oordelen, maar alles in hen opnemen en erover kunnen spreken achteraf. Daarnaast vind ik het leuk wanneer je een snaar raakt tijdens de voorstelling zodat de bezoekers empathie krijgen voor de personages.”

Gilles: “Het is grappig om te zien dat de jongeren elke keer ‘stoer en cool’ binnenkomen in de zaal, maar na een kwartier geven ze het op en gaan ze mee in het verhaal. Dat is heel fijn om te zien.”

Hoe ziet de toekomst eruit voor Banzaï?

Emma: “We hebben het ondertussen al enkele keren gespeeld, maar het blijft leuk doordat we zelf voortdurend bijleren en de voorstelling zelf groeit ook. Ik wil het verder blijven spelen!”

Gilles: “Het verhaal is belangrijk en waardevol, waardoor we het willen blijven spelen totdat het onze strot uithangt.”

Wil je Banzaï bijwonen? Op vrijdag 15 en zaterdag 16 november kan je telkens om 20.15 uur terecht in Theater Antigone. Niet twijfelen, anders moet je helemaal naar Genk op dinsdag 19 november.

Pics by kvde.be

LEES OOK

Timothy Maesen

Plaats een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.