Foto header: © 2024 Searchlight Pictures All Rights Reserve
De film start met het moment waarop Bob Dylan arriveert in het New York van 1961 met enkel een akoestische gitaar, op zoek naar zijn grote held Woody Guthrie. We volgen de singer-songwriter als onbekende muzikant in de New Yorkse folkscene opgemerkt door Pete Seeger die al snel zijn mentor wordt.
De film toont ook het liefdesverhaal van Dylan met Sylvie Russo, gebaseerd op Suze Rotolo, en zijn andere grote liefde, Joan Baez. We zien de weg van Dylan als de grootste folkheld van zijn generatie tot het moment waar hij zijn eigen fans in het gezicht spuugt op het Newport Folk Festival in 1965. Het moment dat later de muziekgeschiedenis in ging als ‘Dylan goes electric’.
Timothée Chalamet bewijst nog eens met deze film dat hij een van de belangrijkste en beste acteurs is van dit moment. De film moest al enige tijd geleden uitgekomen zijn maar door de pandemie kreeg Chalamet vijf jaar langer de tijd om zijn huiswerk te maken om de grote schoenen van Bob Dylan te vullen. Dit doet hij zeer overtuigend.
Chalamet leerde gitaar en mondharmonica spelen en zingt precies zoals Dylan. Alle nummers werden dan ook door hemzelf en de rest van de cast live gespeeld op de set. Dit deden de producers met originele apparatuur uit de jaren 60 om het unieke geluid te vangen. De soundtrack is dan ook zeker een luisterbeurt waard.
De film moet je echter niet kijken om Bob Dylan als persoon beter te begrijpen. Na de cinema uitgelopen te zijn blijft de muzikant nog altijd een groot mysterie. Dylan heeft ook zelf meegewerkt aan de film. Hij doorlas het volledige script en bracht aanpassingen aan waar nodig.
De film is een must watch voor zowel de allergrootste Dylanfan als voor mensen die hem totaal niet kennen. Of Chalamet met deze vertolking een Oscar wint zullen we 3 maart zien.
De film is nog tot 25 maart te zien in de Budascoop in Kortrijk.
